به گزارش حیات، سیدرضا سعیدی - بازیساز - در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به تأثیر قطعی اینترنت و شرایط جنگی بر روند تولید و عرضه بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»، اظهار کرد: در سال سوم تولید پروژه بودیم و بازی را علاوه بر نسخه رایانههای شخصی، برای عرضه روی موبایل و سیستمعاملهای اندروید و iOS آماده میکردیم که در این مقطع، چند اتفاق مهم عملا روند کار گروه را با مشکل مواجه کرد.
او با بیان اینکه نخستین ضربه جدی همزمان با جنگ ۱۲ روزه به این گروه وارد شد، گفت: در آن مقطع زمانبندی مشخصی داشتیم و باید پروژه را برای سرمایهگذار خارجی ارسال میکردیم. بچههای گروه در طول روزهای جنگ همچنان مشغول کار بودند، اما زمانی که برای بارگذاری پروژه اقدام کردیم، اینترنت قطع شد و نتوانستیم کار را برای سرمایهگذار ارسال کنیم.
سعیدی با اشاره به اینکه گروه در ادامه نیز با محدودیتهای اینترنتی مواجه بود، ادامه داد: در جریان اتفاقات دی ماه نیز قطعی اینترنت ضربه سنگینی به ما زد؛ چراکه در آن زمان قرارداد فروش بازی را بسته بودیم و برای هر روز تأخیر در تحویل پروژه، هزار دلار جریمه در قرارداد تعیین شده بود.
روزی هزار دلار خسارت و فسخ قرارداد بینالمللی
او درباره قرارداد بینالمللی این پروژه توضیح داد: ما به صورت B۲B محصول را به یک شرکت خارجی فروخته بودیم. این شرکت به بازی ما که محصولی اخلاقی ـ تربیتی برای کودک و نوجوان بود، علاقهمند شده بود و بر اساس قرارداد باید پروژه را در موعد مشخص تحویل میدادیم. پروژه را تحویل دادیم، اما یکسری نکات و اصلاحات داشت که باید در رفتوبرگشت با طرف مقابل برطرف میکردیم. در این فاصله، هر روز تأخیر هزار دلار از مبلغ قرارداد کم میکرد و ما هم مشغول رفع ایرادات و تأمین نیازمندیهای آنها بودیم.
سعیدی افزود: چند روزی از برنامه عقب افتاده بودیم که با قطعی اینترنت و بعد از آن، ورود به شرایط جنگی مواجه شدیم. مجموع این اتفاقات حدود ۹۰ تا ۱۱۰ روز طول کشید و در این مدت نهتنها نتوانستیم خروجی نهایی را ارائه کنیم، بلکه حتی امکان ارتباط با شرکت طرف قرارداد را نیز نداشتیم. در نتیجه جریمه به حدود ۹۰ تا ۱۰۰ هزار دلار رسید و در نهایت قرارداد از بین رفت؛ اتفاقی که ضربه بسیار بزرگی به گروه ما وارد کرد.
او با اشاره به تلاش گروه برای پیدا کردن راهی جهت ادامه ارتباط با سرمایهگذار در شرایط جنگی، گفت: چند راه را امتحان کردیم، اما موفق نشدیم. حتی این موضوع مطرح شد که چند نفر از اعضای گروه فنی به کشورهای اطراف بروند تا بتوانیم ارتباط را حفظ کنیم، اما به دلیل شرایط امنیتی و جنگی امکان این کار فراهم نشد.
اینترنت جیرهبندی به کار نیامد
سعیدی با اشاره به اینترنتی که اتاق بازرگانی آن زمان ارائه میکرد، بیان کرد: اینترنت به صورت روزانه و جیرهبندی در اختیار ما قرار میگرفت. حجم بسیار زیادی از اطلاعات باید دانلود میشد و برخی به تنهایی حدود ۱۲ ساعت زمان میبرد، در حالی که اینترنت روزانه یکی دو ساعت در دسترس بود و عملا مدیریت چنین شرایطی امکانپذیر نبود و این راهکار نیز برای ما کارآمد نشد.
او با اشاره به موفقیت «محافظان کوچک: آخرین امید» در جشنواره بازیهای ویدیوی، اظهار کرد: آن اتفاق برای ما بسیار خوب بود و باعث شد اعضای گروه بیشتر دیده شوند. بازی ۱۲ نامزدی داشت و در نهایت در شش بخش موفق به کسب جایزه شدیم و عنوان بهترین بازی سال را نیز به دست آوردیم. با این حال، متأسفانه چند روز بعد از آن، جنگ ۴۰ روزه آغاز شد.
جنگ همه چیز را تغییر داد
او با بیان اینکه این جنگ در نهایت مسیر فعالیت گروه را تغییر داد، گفت: با وجود اینکه بازی بیش از گذشته شناخته شده بود و جایزه گرفته بود، شرایط جنگ باعث شد صاحب شرکت و سرمایهگذار اصلی تصمیم بگیرد فعالیت کل گروه را متوقف کند؛ چراکه مشخص نبود جنگ چه مدت ادامه خواهد داشت. با شروع سال ۱۴۰۵ نیز همچنان درگیر شرایط جنگی بودیم و قراردادها تمدید نشد و از طرف دیگر، سرمایهای که قرار بود از محل قرارداد بینالمللی به مجموعه بازگردد نیز برنگشت. مجموعه این اتفاقات باعث شد سرمایهگذار دیگر نخواهد مسیر را با کیفیت و شرایط قبلی ادامه دهد.
سعیدی افزود: در نهایت فقط نیروهای ضروری، از جمله بنده و یکی دو نفر دیگر از اعضای گروه، برای انجام خروجیهای باقیمانده حفظ شدند. خروجیها گرفته شد، «محافظان کوچک: آخرین امید» بسته شد و در مرحلهای از مسیر نیز بنده از گروه جدا شدم. پس از آن، یک گروه کوچک برای سرمایهگذار باقی ماند تا کارهای فنی نهایی را انجام دهد و بازی را به مرحله عرضه برساند.
او با اشاره به وضعیت فعلی بازی گفت: «محافظان کوچک: آخرین امید» در حال حاضر روی استیم، پلیاستور و اپاستور عرضه شده است و ادامه فعالیت فنی و سرمایهگذاری به شکل گذشته وجود ندارد.
سعیدی در پاسخ به وضعیت مالکیت معنوی بازی نیز گفت: مالکیت معنوی اثر متعلق به همان شرکت است و از آنجا که بنده مدیر پروژه بودم، فعالیت گروه و تولید این اثر نیز در چارچوب همکاری با همان شرکت انجام شد.
او با اشاره به اینکه پس از پایان جنگ ۴۰ روزه نیز تصمیمی برای احیای گروه تولید این بازی اتخاذ نشده است، اظهار کرد: با توجه به اینکه تصمیم نهایی در این زمینه با سرمایهگذار بود، با وجود اینکه اکنون شرایط نسبت به آن مقطع بهتر شده است، هنوز زمزمهای جدی برای اینکه با توجه به موفقیتهای بازی، گروه دوباره دور هم جمع شود، وجود ندارد و اگرچه صحبتهای پراکندهای مطرح شده، اما اقدام جدی در این زمینه صورت نگرفته است.
سعیدی ادامه داد: اگر قرار باشد این گروه با جدیت به مسیر تولید بازگردد، طبیعتا این موضوع باید از مدیر پروژه و حداقل اعضای اصلی گروه شروع شود، اما تاکنون صحبتی با بنده یا عزیزانی که در رأس کار بودند، صورت نگرفته است. با توجه به شناختی که از سرمایهگذار داشتیم، پیشبینی میکردیم که بعد از اتفاقاتی که رخ داده، احتمالاً سرمایهگذار دیگر با همان استانداردهایی که ما به عنوان یک گروه تولیدکننده مدنظر داشتیم، به صنعت بازی بازنخواهد گشت.
این بازیساز با اشاره به اینکه به همین دلیل مسیر جدیدی را برای ادامه فعالیت حرفهای خود آغاز کرده است، گفت: در روزهای گذشته شرکت خودم را تأسیس کردم و تعدادی از اعضای گروه را که در توانم بود دوباره دور هم جمع کردم و مسیر جدیدی را آغاز کردیم.
خسارت اقتصادی و بیکاری چندماهه اعضای گروه
او درباره برآورد خسارت اقتصادی واردشده به گروه نیز اظهار کرد: یک قرارداد لغو شد که اگر مبلغ قرارداد، جریمهها و سایر موارد را در نظر بگیریم، قرار بود حدود ۳۰۰ تا ۴۵۰ هزار دلار برای مجموعه بازگردد که این مبلغ عملا به طور کامل از دست رفت. از سوی دیگر، گروه در مقطع پایانی تولید حدود ۱۲ نفر بود و اگر حقوق اعضا را در نظر بگیریم، میتوان گفت حدود پنج ماه این ۱۲ نفر از چرخه کار خارج شدند. برآورد من این است که فقط از این بابت، نزدیک به پنج میلیارد تومان هزینه و خسارت ایجاد شد که دیگر امکان پرداخت و جبران آن وجود نداشت و مجموعه از نظر مالی نیز با آسیب جدی مواجه شد.
سعیدی با اشاره به خسارتهای غیرمالی ناشی از فروپاشی گروه تولید، افزود: این بازی یک IP بود که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ایران وارد آن شد و حدود نیمی از سهام آن را خرید. بنابراین یک بازیگر سرمایهگذار در این پروژه وجود داشت و بازی این ظرفیت را داشت که در ایران ادامه پیدا کند. از هم پاشیدن گروه تولید به این معنا بود که آینده روشنی که میشد برای چنین بازیای متصور شد و مسیری که میتوانست در ادامه طی کند نیز عملا از بین رفت. ارزش معنوی این اتفاق را نمیتوان به سادگی محاسبه کرد.
ضرورت تغییر نگاه سرمایهگذاران
او با بیان اینکه یکی از مشکلات جدی صنعت بازیسازی را نگاه محصولمحور سرمایهگذاران و شرکتها میداند، گفت: به نظر من یکی از مشکلات بزرگی که امروز در صنعت بازیسازی وجود دارد، این است که نگاه بسیاری از شرکتها و سرمایهگذاران به یک نگاه محصولمحور تبدیل شده است؛ یعنی یک مجموعه را جمع کنیم، یک محصول بسازیم و بعد کار تمام شود. در حالی که آینده بازیسازی ایران به نظر من به «گروه پایدار» وابسته است، نه صرفا یک بازی خوب یا یک IP خوب.
سعیدی ادامه داد: اگر یک گروه توانمند بتواند یک تا سه محصول را در کنار یکدیگر تولید کند، بعد از دو یا سه محصول به پختگی لازم میرسد و میتوان از آن انتظار تولید محصولات بسیار بهتر و حتی بینالمللی داشت. ما در این پروژه از این جهت شانس داشتیم که اعضای مجموعه از قبل نیز روی پروژههای دیگری در کنار یکدیگر کار کرده بودند، حرفهای بودند و تجربه کار بینالمللی داشتند و به همین دلیل توانستیم محصولی با این سطح کیفی تولید کنیم. در غیر این صورت، مجموعههای جدید معمولا نمیتوانند به سرعت به چنین سطحی از کیفیت برسند.
بازی همچنان قابلیت استفاده دارد
او در پاسخ به این پرسش که با توجه به پایان فعالیت گروه، آیا بازی «محافظان کوچک: آخرین امید» در آینده با مشکل فنی یا عدم امکان تجربه مواجه خواهد شد، توضیح داد: این برداشت که چون گروه دیگر فعالیت نمیکند، بازی نیز دیگر قابل استفاده نیست، درست نیست. بازی ما یک بازی «پریمیوم» است. بازی پریمیوم یک بار عرضه میشود و تمام میشود و نهایتا ممکن است یکی دو ماه روی آن کارهای تکمیلی انجام شود.
این بازیساز ادامه داد: در حال حاضر اینطور نیست که چون تیم دیگر فعالیت نمیکند، بازی قابل تجربه نباشد. بازی روی سرور قرار دارد و کاربران میتوانند آن را تجربه کنند و تا پایان پیش بروند. بازی به گونهای طراحی و بهینه شده که حتی روی گوشیهای نسبتا ضعیف نیز قابل اجرا باشد و در مجموع برای تجربه کاربران بالانس شده است.
سعیدی درباره اینکه «بنیاد ملی بازیهای رایانهای» تلاشی برای از هم نپاشیدن این گروه کرده است یا خیر؟، گفت: بنیاد برای گروه جدید راهنماییهایی داشت، اما اگر منظور اقدام جدی برای حفظ گروه قبلی، اختصاص بودجه یا ارائه طرحی برای ادامه فعالیت گروه بازی «محافظان کوچک: آخرین امید» باشد، چنین اقدامی انجام نشد.
تکلیف جوایز چه شد؟
او درباره وضعیت جوایز کسبشده توسط این بازی در جشنواره بازیهای ویدیویی نیز گفت: جوایز را از بنیاد تحویل گرفتیم، اما از مجموع جوایز نقدی، با مذاکراتی که انجام دادیم، موفق شدیم حدود نیمی از مبالغ را از سرمایهگذار دریافت کنیم و باقی جوایز نقدی توسط سرمایهگذار برداشت شد. تندیسها و افتخارات نیز طبیعتا جنبه معنوی داشتند. از میان شش تندیس، فقط موفق شدیم یک تندیس را به عنوان یادبود و توضیح از سرمایهگذار تحویل بگیریم.
این بازیساز درباره برنامه گروه جدید برای حضور در جشنواره امسال نیز اظهار کرد: برای جشنواره امسال برنامه داریم و امیدواریم محصولی را که در حال کار روی آن هستیم، به مرحلهای برسانیم که بتوانیم با آن در جشنواره شرکت کنیم. برنامهریزی ما این است که امسال با یک محصول در جشنواره حضور داشته باشیم، اما اگر به برنامه زمانی مورد نظر نرسیم، این موضوع به سال آینده موکول خواهد شد.
انتهای پیام//
نظر شما